تبليغاتX
گفتنی های ناگفته در سکوت
بیا بیا که نگارت شده ام بیا
از کجای این قصه نا تمام برات ادامه بدم ؟

از کجای این نزدیکی و یا دوری ؟

از کجای این گرمی و یا سردی ؟

از همه مهمتر به چه زبانی نقل کنم که برات آشنا باشه ؟

و شاید از اون هم مهمتر     برای کی بگم ؟؟؟

ولی نه             برای تو می گم         تو که یگانه ترینمی

از تو برای خودت می گم که باورت بشه هنوز دوستت دارم

که بدونی هنوز برام تک تک حرکاتت دیده می شه   حفظ می شه

هنوز عاشق ذوق کردنت برای اسباب بازیات هستم

هنوز صدای نفسهات رو تا صبح می شمرم

و همیشه به پاکی دستانت ایمان دارم و بر موی سپیدت بوسه می زنم

مهربانم  

           ....

                                               لیلی تو

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم فروردین 1388ساعت 23:19  توسط غزاله   | 

بیا بریم کوه

           کدوم کوه؟؟؟

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین 1388ساعت 0:21  توسط غزاله   | 

نمی دونی الان چه ذوقی کردم و چه حالی دارم...

رفته بودم سراغ پاک سازی ایمیل های قدیمی

چه میل هایی پیدا کردم  :)

احساس می کنم جفتمون پیر شدیم دیگه

ولی نه من که حتی بیشتر از اون موقع دوستت دارم کافی یک اجازه کوچیک بهم بدی به تمام دنیا نشون می دم که چه عشقی بین ماست

ولی جالب بود تو هم وقت کردی یک سری به اون ته ته میلهات بزن ...

 

دارم میام

به امید دیدار

...

                                                        لیلی تو

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم فروردین 1388ساعت 21:26  توسط غزاله   | 

قلم بر کاغذ می گذارم      کلمات گم می شوند

لب به سخن می گشایم      صدا خاموش می شود

دست نیاز دراز می کنم        به مشتی بسته تبدیل می شود

مهربانم

          امروز آسمان بارید

                 ماهی ها ساکت بودند

                 اقاقی اشک ریخت

و شکوفه پژمرد

مهربانم

          امشب در کنار هم و همچون غریبه ای سرگردان به تماشای هم آغوشی دو عروسک نشستیم

و هر کدام در فریاد بی صدایمان دیگری را به آغوش سرد بی مهری سپردیم

من و تو از حمل این شکوه فرار می کنیم بی آنکه از زیبایی خیال انگیز آن لذت ببریم

بی آنکه بدانیم چه موهبی عطایمان شده

و بی آنکه باور کنیم راه گریزی نیست

و چقدر شیرین است هنگامی که باور کنیم و نوازش دستانمان را به آن بسپاریم

با هر بوسه اش مست شویم و در گردش هر چرخ هزاران کلام ناگفته شنویم

مهربانم شنو که صدایت می کنم در کلام خاموشم

...

                                                   لیلی تو

+ نوشته شده در  شنبه هشتم فروردین 1388ساعت 0:2  توسط غزاله   |